Verloren tijd bestaat niet
door Allison Van Spaendonk

Na de verfrissende  en lichte solo van Jan Martens was het tijd voor nog een choreografe die meedoet aan het “Size Matters” project van SPRING, namelijk, Nicole Beutler. Beutler was deze keer te zien in DE grote zaal van de Stadsschouwburg Utrecht met haar werk 5: ECHO
5: ECHO is een solo performance, een film en een groepschoreografie in één.

Begin dit jaar had ik het geluk om twee andere choreografieën van Beutler te zien. Namelijk 1: SONGS en 2: Dialogue with Lucinda, twee prachtige werken. Door deze twee choreografieën was ik er mij van bewust dat het fijn is om wat achtergrond van het onderzoekswerk mee te pikken. Met net dat beetje meer informatie kan je toch beter van het werk van Beutler genieten. En dat heb ik nu weer gedaan.

In 5: ECHO keert Beutler terug naar de tijd door middel van een spiraal, dit betekent dan verleden, heden en toekomst door elkaar heen vloeien. Ze presenteert twee delen in de vorm van een echo. Deze twee delen, een solo en een cirkeldans met 6 personen, zijn geïnspireerd op werken uit het verleden. Een van deze werken is Vermiljoen van Bianca van Dillen (1977), andere inspiratiebronnen voor Beutler waren het werk van Koert Stuyf en Ellen Edinoff. Zo zet Beutler haar trend voort, door opnieuw in dialoog te gaan met het verleden want: verloren tijd bestaat niet.

Een echo wordt door Beutler in het programma boekje van 5: ECHO beschreven als “een akoestisch verschijnsel waarbij geluidsgolven die afkomstig zijn van een bron door een object teruggekaatst worden richting de bron” (programma boekje). Beutler presenteert deze herwerkingen als een echo, het is geen kopie, maar een weerkaatsing. Het eindresultaat zal anders zijn dan het origineel. De echo vervormd het origineel. Het is een dialoog met het verleden, en dat is te zien op het podium.

Vooral het tweede deel van de voorstelling heeft mij geraakt. De minimalistische maar toch uitputtende dans toont zoveel kracht en sleurt de ogen van het publiek mee van de ene naar de andere kant van het podium. De details en de compositie die te herkennen is in deze minimalistische stijl is wonderbaarlijk. Beutler heeft me weer verrast met haar liefde voor geometrie en patronen. 5: ECHO is en blijft een pareltje in Beutler’s collectie.